Κλινική προσέγγιση
Από το σύμπτωμα στη συνολική κλινική εικόνα
Η ψυχιατρική αξιολόγηση δεν περιορίζεται στην αντιστοίχιση συμπτωμάτων με μία διάγνωση. Εξετάζονται η παρούσα ψυχοπαθολογία, η έναρξη και η εξέλιξη των συμπτωμάτων, το αναπτυξιακό και οικογενειακό ιστορικό, η λειτουργικότητα, οι συννοσηρότητες και οι προηγούμενες θεραπευτικές παρεμβάσεις. Όπου είναι κλινικά σχετικό, η ψυχοδυναμική κατανόηση συμπληρώνει — δεν υποκαθιστά — την ιατρική και διαγνωστική αξιολόγηση.
Διαφορική διάγνωση
Όταν περισσότερες από μία εξηγήσεις είναι πιθανές
Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται σε κλινικές εικόνες όπου συμπτώματα διαφορετικών διαταραχών αλληλεπικαλύπτονται ή μεταβάλλονται στον χρόνο. Η διαφορική διάγνωση βασίζεται στην πορεία, την ηλικία έναρξης, την περιοδικότητα ή σταθερότητα των συμπτωμάτων, τη λειτουργική επίπτωση και την ανταπόκριση σε προηγούμενες θεραπείες — όχι μόνο σε μεμονωμένα ερωτηματολόγια.
Θεραπευτικός σχεδιασμός
Η θεραπεία επανεκτιμάται ως κλινική υπόθεση
Όταν χρησιμοποιείται φαρμακοθεραπεία, αξιολογούνται συστηματικά τα συμπτώματα-στόχοι, η αποτελεσματικότητα, οι ανεπιθύμητες ενέργειες, οι αλληλεπιδράσεις, η σωματική και μεταβολική υγεία και οι προτεραιότητες του ασθενούς. Σε περιπτώσεις ανεπαρκούς ανταπόκρισης ή σύνθετης αγωγής, προηγείται επανεξέταση του τι έχει ήδη δοκιμαστεί και αν το υπάρχον θεραπευτικό πλάνο εξακολουθεί να υποστηρίζεται από την κλινική εικόνα.
Πρώτη συνάντηση
Να οργανωθεί το αίτημα χωρίς να απλοποιηθεί υπερβολικά
Στην πρώτη αξιολόγηση αποσαφηνίζεται τι χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση, ποια στοιχεία χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση, ποιες θεραπείες έχουν προηγηθεί και ποιο είναι το κατάλληλο επόμενο βήμα. Αν υπάρχουν προηγούμενες γνωματεύσεις, φαρμακευτικά σχήματα ή εξετάσεις που σχετίζονται με το αίτημα, μπορούν να συνεκτιμηθούν στο κατάλληλο κλινικό πλαίσιο.